Een ISO 9000 certificaat

Rond 1994 was dit het toverwoord in de kwaliteitswereld. Iedereen MOEST een ISO 9000 certificaat hebben. En dat 'moeten' moest echt dwingend worden gezien. ISO was bezig om de europese unie te veroveren volgens de lawine methode:

ieder bedrijf dat ISO 9000 gecertificeerd is, mag alleen zaken doen
met andere ISO 9000 gecertificeerde bedrijven

Een aantal grote bedrijven (onder andere DSM) waren ISO 9000 gecertificeerd. En dus moesten alle afnemers van DSM (tot de transport bedrijven toe) ook een ISO 9000 certificaat hebben. En hun leveranciers ook weer. Door een paar toplevel bedrijven een ISO 9000 te bezorgen kon je dus de rest van de wereld verplichten dat ook te doen. Maar dan tegen een leuk bedrag (niet op de manier waarop VEDT rekent!).

Een ISO 9000 certificaat moest je in de praktijk kopen. Bij zogenaamde certificeringsbureaus kon je een ISO 9000 traject ingaan waarbij een deskundige vele honderden uren in je bedrijf doorbracht. En als je dan geluk had, kwam je door de audit van een geselecteerd bedrijf heen. Een ISO 9000 certificaat kostte al gauw een ton (in guldens, maar dan nog).

De ISO 9000 paradox

De paradox van ISO 9000 was dat het door veel bedrijven gezien werd als:

Als we straks die ISO 9000 hebben, dan zal de kwaliteit vanzelf wel beter worden

maar zo makkelijk is het natuurlijk niet. Kwaliteit komt niet vanzelf. En het komt ook niet op krediet. Je moet er vooraf voor betalen met veel inzet van je voltallige personeel.
Veel bedrijven hebben, na een aantal vergeefse audits van een certificeerder, 'dan toch amar een certificaat gekregen', uit medelijden. En om te voorkomen dat de keten hier zou breken. ISO 9000 was een soort kettingbrief en die breek je niet. Zeker niet als je zelf in de certificering zit.

Wat is ISO

ISO 9000 is iets van de Europese Unie. En meestal weet je dan in 1 keer genoeg. Ik heb de ISO 9000 specificaties gelezen. Dat was geen pretje voor een technicus. ISO 9000 gaat over procedures. Veel procedures. Voor alles dient een procedure en een draaiboek te zijn. Als er ook maar DAT gebeurt, moet iemand een draaiboek uit de kast kunnen pakken en op basis daarvan handelen.

ISO 9000 is dus eigenlijk een klanten geruststellings systeem. Het woord 'kwaliteit' kwam dan ook in het hele document nergens voor. Een ISO 9000 plakkaat aan de deur vertelt twee dingen:

  1. wij hebben goud geld van onze klanten uitgegeven voor dit schildje
  2. wij hebben onze formulieren molen op orde
Meer omhelst ISO 9000 niet.

ISO 9000 wordt meestal gekoppeld aan een jaartal. Ik heb destijds de 'ISO-9000:1994' gelezen. Om de zoveel jaar komt er een nieuwe versie uit. Ik meen dat de 'ISO-9000:2009' norm al een stuk meer oog heeft voor product eigenschappen, maar het is en blijft een formulierensysteem.

Het lot van ISO 9000

Het zal niet als een verrassing komen dat ISO 9000 als een nachtkaars uitgegaan is. Bedrijven gebruiken nog steeds ISO 9000 maar dan alleen waar het voor bedoeld is: om aan te geven dat de bedrijfs administratie op orde is. ISO 9000 als echt kwaliteits management tool is achterhaald. Het is onbetaalbaar.

Is ISO 9000 iets voor mij?

Nee. ISO 9000 is voor niemand interessant. Het is duur en houdt je producten ook duur. Dat is dus uit de tijd. Misschien voor hele grote bedrijven, om te voorkomen dat er mensen zijn die niets te doen hebben. Die kan je dan verantwoordelijk maken voor ISO. Dan hebben ze wat te doen!

ISO 9000 en VEDT

VEDT doet niet aan ISO 9000. Te complex, te duur en het voegt niks toe.
Anderzijds, als VEDT een degelijk kwaliteits systeem heeft opgezet en de productie gestabiliseerd en gekwantificeerd, dan is het een relatief klein karwei om een ISO 9000 certificaat te bemachtigen. En juist dan is het handig als VEDT af en toe langs blijft komen om de certificeerder te controleren....

Pagina gemaakt op 1 september 2008

Deze pagina is voorzien van FroogleBuster technologie